شاه در آن زمان می توانست با فرستادن دو کشتی بحرین را تصرف کند اما در آن صورت همه دنیا به مقابله با ایران بر می خواست ولی در عوض بحرین،  شاه جزایر سه گانه را گرفت که از نظر استراتژیک در موقعیتی بهتر از بحرین بود و نفت جزیره ابو موسی صد برابر نفت بحرین است. ایران در طول صد و پنجاه سال هیچ رابطه ای با بحرین نداشت ولی با این کار درهای بحرین به روی ایران گشوده شد و حاکم بحرین شد عبد و عبید ایران

نخست – این ادعای مسخره که در صورت باز پس گیری بحرین همه دنیا با ایران دشمن می شود و با زور نمی شد آنجارا پس گرفت و ... را شاه هم نموده بود. شاه طی سفری به دهلی نو در چهاردهم دی ماه ( 1347 ) در جواب خبرنگاری گفته بود :  ایران پیوسته به این سیاست خود دلبستگی داشته که هرگر برای به دست آوردن اراضی و امتیازات ارضی، علی رغم تمایلات مردم آن سامان، به زور متوسل نشود... همچنین فرموده بودند : امروزه دنیا نمی پذیر که ما برای گرفتن بحرین به آنجا لشگر کشی کنیم. البته جواب ایشان را دکتر ناصر انقطاع به بهترین شکل دادند : چه طور دنیا می پذیرد که به ظفاّر لشگر کشی کنید ولی دفاع از تمامیت ارضی خود را نمی پذیرد؟ آغای نوری زاده شما که نظر جهانیان را در مورد باز پس گیری بحرین ملاک می دانی اگر نظر جامعه جهانی بر این باشد که شما همسر گرامی ات را برای نزدیکی در اختیار دیگران بگزاری آیا این کار را خواهی کرد؟ اصولا نظر جامعه جهانی در خصوص مسائل داخلی ما چه اعتباری دارد

دوم – این ادعا که جزایر سه گانه در عوض بحرین گرفته شد. نخست باید دانست که ما چیزی به نام جزایر سه گانه نداریم بلکه جزایر جزایر چهار گانه است که یکی از آن ها فعلا تحت اشغال دزدان دریایی است. سه جزیره تنب کوچک و بزرگ و ابوموسی جزیی از خاک ایران بودند که پس گرفته شد و بحرین هم جزیی از خاک ایران بود و هست که باید پس گرفته می شد که نشد و در این میان هیچ عوض و بدلی رخ نداد. ما چیز جدیدی به دست نیاوردیم که بابتش قرار باشد بحرین را بدهیم. بر پایه تصویب نامه هیئت وزیران جزیره بحرین به عنوان استان چهاردهم ایران شناخته شده بود و دو کرسی نمایندگی نیز در مجلس شورای ملی به طور نمادین داشت

حتی خود شاه نیز از خیانت کثیفش به ملت ایران به خوبی آگاه بود. او در بیستم بهمن ماه ( 1348 ) به اسدالله علم می گوید : بین خودمان باشد ... به نظر تودر ادامه حل مسئله بحرین، آیا ما به مملکتمان خیانت می کنیم؟ آری عذاب وجدان فکر خائنین را رها نمی کند

آغای نوری زاده،  شرافتت را به چند فروختی ؟

(به نقل از http://iranbartar.blogspirit.com/)

برنامه ای است که شرکت مایکروسافت برای شبیه سازی ویندوز تولید کرده و در واقع تکنولوژی ویندوز در ویندوز را شبیه سازی کرده است .

در این برنامه یک ویندوز اصلی وجود دارد که در واقع برنامه اصلی در آن اینستال می شود و ویندوزهای دیگر میتوانند همزمان و تحت این ویندوز اجرا شوند .

از این برنامه برای مصارف گوناگونی استفاده می شود که بیشترین آن کارکردن با شبکه های گوناکون در حالی است که شما به هیچ شبکه ای متصل نیستید ( البته میتونید وصل باشید ) .

در این برنامه باید ویندوز های شبیه سازی شده تک تک نصب شوند و هارد و رم اختصاص یافته به آنها مشخص شوند ( دقت کنید که رم خود را تقسیم بر تعداد ویندوز های همزمان کنید تا مشکلی بوجود نیاد و پیام Not enough Ram نمایش داده نشود ) .

با اجرای هر ویندوز یک کارت شبکه شبیه سازی می شود که MAC addresses in the 00-03-FF-xx-xx-xx range با رنج مشخص شده به آن اختصاص میابد .

می توانید توضیحات کامل را در وبلاگ زیر در رابطه با نحوه کارکرد شبکه ای آن بیابید :

http://blogs.msdn.com/virtual_pc_guy/archive/2005/04/01/404816.aspx

نکات :

- دقت داشته باشید که در این ورژن فقط ویندوز XP قابل شناسایی است ( شاید من نتونستم ورژن های دیگه رو بریزم ولی به هر حال من ویستا و سرور رو تست کردم و فقط ایکس پی رو شناخت ) .

- برای شبکه کردن به این نکته توجه داشته باشید که این برنامه ویندوز های خودشو شبکه میکنه و کاری به ویندوز اصلی و پایه شما نداره ( بازم میگم که شاید من نتونستم ولی شاید راه خیلی خفنی داشته باشه که این کارو بکنه ) .

- برای تست اکتیو دایرکتوری ( AC ) میتونید از ورژن Microsoft Virtual Server 2005 R2 - Enterprise Edition این نرم افزار استفاده کنید تا بتونید شبکه های دامین رو نصب کنید ( به زودی اونم تست میکنم و نتیجه تحقیقاتمو تو وبلاگ میزارم ولی فعلا تستش نکردم ).

- دید غلطی که درباره این برنامه وجود داره اینه که فکر میکنن میتونن چندتا ویندوز رو در یک درایو بریزند ولی این دید اونجوری که فکرمیکنن نیست چون این تکنولوژی ویندوز در ویندوز است و حداقل دوتا ویندوز همزمان در حال اجرا هستند و منابع سیستم رو خیلی میگیره و کارآیی رو تا حد زیادی پایین میاره .