امروز میخوام یکی از روش های غیر معمول و غیر معقول نصب ویندوز رو بگم ٬ اول روش رو میگم بعد نظرات گهر بار خودمو میگم .

روش نصب غیر حضوری :

در این روش شما باید فلاپی درایو داشته باشید و یک عدد سی دی رم ناقابل و یک عدد سی دی ویندوز .

ابتدا سی دی ویندوز را درون دستگاه قرار میدهید و سپس فایل فشرده DEPLOY.CAB رو از تو پوشه SUPPORT\TOOLS پیدا میکنید و این فایل رو از حالت فشرده خارج میکنید و فایل اجرایی setupmgr.exe رو پیدا و اجرا میکنید (سی دی ویندوز من این فایل رو نداشت و من از تو اینترنت دانلود کردمش ! ) .

داخل این ویزارد تمام سوالاتی که موقع نصب ویندوز از شما میپرسه مطرح میشه و شما باید پاسخ دهید ٬ نتیجه تحت دو فایل باپسوند بت و تکس به شما داده میشود .

اگر بایوس شما بر روی اجرا شدن از طریق سی دی باشه خود سی دی این فایل ها رو از روی فلاپی پیدا میکنه و اجرا میکنه (باید اون دو فایل رو داخل فلاپی کپی کنید).

نظرات من :

به نظر من این روش استفاده خاصی نداره چون اولا اگه خیلی کد باز باشید میتونید یه کاری بکنید که پارتیشن رو از شما بپرسه در غیر این صورت روی هر پارتیشنی که حال کنه میریزه .

دوما اگه یکی بخواد فرمت کنه سوالی پریسده نمیشه بلکه باید قبلش خودتون فرمت کنید .

سوما این روش به درد افرادی مثل من که سه نوع سیستم عامل دارن (لینوکس و ایکس پی و ویندوز سرور) نمی خوره چون یه اشتباه کوچیک تو نصب ٬ هر سه تاشون رو داغون میکنه .

چهارما : دیگه رو سیستم های امروزی فلاپی کجا بود ؟ دیگه اصلا رو سیستم ها نمی بندن .

جمع بندی : با این که من از این روش خوشم نمیاد ولی روش جالبیه .

اطلاعات بیشتر به همرا تصاویر رو میتونید از سایت های زیر بگیرید :

http://www.hytekcomputer.com/Articles/XPInstall/6.shtml

www.support.microsoft.com/kb/314459

مدت زیادی بود که هی از زبان اساتید محترم و غیر محترم میشنیدیم که مایکرو سافت تکنولوژی داره به نام Com+ ولی هیچ وقت فرصت نکردم ( واقعیتش حوصلم نمی گرفت ) تحقیقاتی در این زمینه کنم ٬ اما امروز دیگه نتونستم این وضعیت رو تحمل کنم و به قولی زدم به سیم آخر و تمام قرار هام رو کنسل کردم و همه مریضام رو مرخص کردم ( از خوابم زدم ) و دست به تحقیقات پر دامنه ای در این باره زدم که گفتم شما رو هم در جریان این تحقیقات قرار بدم :

Com+ مخفف Component Object Model است که تکنیکی شیئ گرا و برای ایجاد تغییرات در سرویس های سیستم عامله و در واقع یکسری از سرویس ها را برای برنامه های در حال اجرا فراهم میکند مثلا اینکه آیا آنها اجازه اجرا دارند یا نه .

این تکنیک برای برنامه های تجاری مایکروسافت که بر روی سیستم های NT اجرا میشوند خوبه ٬ حالا میگید چرا ؟ چون یکسری امکانات رو به برنامه هایی که تحت Microsoft Transaction Server به خوبی کار میکنند فراهم میکند و برنامه نویسی رو ساده تر میکند مثلا برنامه نویس لازم نیست به فکر جمع آوری حافظه اضافی باشه چون پدر صاحاب برنامه نویس درمی آد .

شرکت سان مایکروسیستمز هم بیکار نشسته و تکنولوژی Enterprise JavaBeans رو ابداع کرده که تقریبا همون کارو میکنه بعلاوه یکسری امکانات خاص برای دیتابیس ها .

برگرفته ازسایت http://searchwinit.techtarget.com/sDefinition/0,,sid1_gci211825,00.html و یه کمی از اطلاعات خودم (سلیمون)

برای اطلاعات بیشتر به سایت زیر مراجعه کنید :

http://www.lavoisier.fr/notice/frYTOSAK3HL6HSLO.html

این دو فرمت مایکروسافت اغلب باعث اشتباه تکنیکی می شوند ولی دارای تعریف ساده ای هستند .

مثلا من قبلا با برنامه دریم ویور سایت طراحی میکردم و با فرمت asp ذخیره میکرد ولی این اخیرا که به برنامه نویسی visual basic web application یا همون وب بیس خودمون رو آوردم دیدم که پسوند شده aspx کلی تعجب کردم ولی بعد از تحقیقات فراوان ( حدود 5 دقیقه تحقیق ) فهمیدم که مایکروسافت ابتکار زده و فرمت جدید از خودش در وکرده و ما رو مزین کرده .

میگن توی این فرمت جدید امکانات استفاده از ado.net فراهم شده و یه جور آپدیت این زبان پر کاربرده .

درسته که یادگیری این زبان بسیار سخت تر از زبان های هم رده خودش مثل PHP هست و هزینه نگهداری سایت هاش خیلی بیشتر از زبان هایی مثل جاوا که تحت لینوکس هستند ٬است ولی امکاناتش خیلی بیشتر از اوناست  و تازه تو مملکت عزیز ما که با هزار تومن میشه غول برنامه های مایکروسافت رو خرید ٬ چرا نخریم مگه ما خریم (البته با عرض عذر خواهی از هتک حرمت صورت گرفته به برنامه نویسان عزیز در جمله آخر).