POP3 يا Post Office Protcol 3 در اصل يك پروتوكل دريافت ايميل بر روي شبكه اينترنت است و اصولاً در لايه Application در پروتكل TCP/IP قرار مي‌گيرد.
با استفاده از اين امكان شما مي‌توانيد در كامپيوتر خود، بدون نياز به مراجعه به سايت سرويس دهنده ايميل‌ها تون رو دريافت و ذخيره كنيد.
براي دريافت ايميل به صورت پاپ 3 بايد شما به صورت Local داراي يك client دريافت باشيد. مثل Microsoft Outlook يا برنامة معظم مفت Mozilla Thunderbird.

POP3 اين قابليت را به كاربرانش مي‌ده كه به اينترنت وصل شوند و ايميلشونو بگيرن و در حالي كه آنلاين نيستن اونو ويرايش كنند. در حالت عادي وقتي شما ايميلي رو از طريق POP3 دريافت مي‌كنيد، اون ايميل از روي سرور پاك ميشه. البته اكنون اكثر سرويس دهنده‌هاي پاپ3 قابليتي به نام Leave on Server دارند كه اصطلاحاً به اون POP3 UIDL (Unique IDentification Listing) وويگولنسج.

در مقابل اون هم IMAP قرار داره كه ويژگي هاي منحصر به فرد و پيشرفته‌اي دارد. البته در صورتي كه سرويس دهنده POP3 باشد يا Imap در هر حال از SMTP براي ارسال استفاده مي‌نمايد.

كانكشن‌هاي پاپ 3 در حالت عادي رمزنگاري نشده هستند كه در اين صورت پورت پاپ 110 (احتمال زياد) خواهد بود. در صورتي كه سرويس دهنده‌اي از SSL يا Secure Socket Layer استفاده كند اين پورت 995 خواهد شد. (مثل Gmail)

POP3 بيشتر ويژگي داره تا قابليت. به نظر من چون تنها رقيبش IMAP است و اون هم كم پيدا ميشه، پس به همين دليل اينقدر پر كاربرده.

دقت كنيد كه POP3 فقط براي دريافت است و غالباً SMTP كار ارسال رو انجام ميده.

حالا به يك كانكت POP3 براي دريافت ايميل نگاه كنيد:

S:

کد:

C: 
S:    +OK POP3 server ready <1896.697170952@pop.gmail.com>
C:    APOP hackerboy c4c9334bac560ecc979e58001b3e22fb


 The client may instead use USER and PASS -->
 C:    USER hackerboy
 S     +OK User accepted
 C:    PASS betoche!@!#
 S     +OK Pass accepted


S:    +OK mrose's maildrop has 2 messages (320 octets)
C:    STAT
S:    +OK 2 320
C:    LIST
S:    +OK 2 messages (320 octets)
S:    1 120
S:    2 200
S:    .
C:    RETR 1
S:    +OK 120 octets
S:    
S:    .
C:    DELE 1
S:    +OK message 1 deleted
C:    RETR 2
S:    +OK 200 octets
S:    
S:    .
C:    DELE 2
S:    +OK message 2 deleted
C:    QUIT
S:    +OK dewey POP3 server signing off (maildrop empty)
C:  
S:  

از آنجا که قرارداد بین‌المللی پستی و زیربنای ارتباطات الکترونیکی در اینترنت اغلب براساس مخابرات سیم‌کشی شده است، برای آن‌که پیام‌ها متقابلا تحویل داده شوند و مجدداً از میان قلمروهای رایگان که عموماً جداگانه هستند انتشار پیدا کنند، سیستم مش قابل اطمینان‌تر است. از میان چندین سیستم بیسیم کلان و بزرگ که زیربنای ارتباطی آنها وابسته به تجهیزات منحصربفرد فرستنده گیرنده است , شبکه مش مورد استفاده قرار میگیرد. سیستم شبکه سازی مش خودبهبود است بدین معنی که شبکه می تواند راه اندازی شود زمانیکه یکی از گره ها نابود شده است یا اتصالات در حال نابودی است ,شبکه میتواند به کار خود ادامه دهد.نتیجه اینکه این مدل شبکه بسیار قابل اطمینان و تضمین شده است . این مبحث قابل اجراست برای شبکه های بیسیم,شبکه های سیم کشی و نرم افزارهایی که اثر متقابل دارند. نمایش متحرکی از شبکه بیسیم مش در سمت راست شکل نشان داده شده است.نگاه کنید چه اتفاقی می افتد زمانیکه گره های مش فعال می‌شوند(با روشن شدن لامپ سبز جعبه راه اندازی می شود. هر گره با شنیدن پیام و انتشار آن به کل شبکه باعث راه اندازی اتوماتیک شبکه می شود.همچنین نگاه کنید که چه اتفاقی می افتد زمانیکه یک گره دچار مشکل می‌شود.گره ها به صورت پشت سرهم خود را بازیابی و به روز می‌کنندو گزینش مسیر را با توجه به بازیابی جدید انجام می دهند. شبکه به این صورت اتصال اتوماتیک برای آینده خود انجام می دهد و ظرفیت اضافه برای آینده در نظر می گیرد.

شبکه مش بیسیم دارای سه نسل از تکنولوژی است.هر نسل با طی کردن مسیر نسل قبل و اعتبار و قابلیت اطمینان بیشتر برای ارائه ی محدوده ی بیشتر با نسل قبل ادغام می‌شود.(این کار برای استفاده از تجربه های نسل قبل و افزایش راندمان کاری و زمانی وقابلیت های بیشتر است) برخی نسل های اولیه که مولتی هاب ( هاب قطعه ای که چند اتصال را به هم متصل می‌کند) بودند که :درگیری اتصالات تعدادی گره با گره دیگر است , برای ساخت واجرای شبکه سازی مش و گسترش آن در محیط های بزرگ کافی نبودند. به هر حال اکثر نسل های اخیر نسبت به نسل قبل از بهبود وضع بیشتری برخوردار هستند.

شبکه های بیسیم مش : شناسایی و مسیریابی سرویس گیرنده ها از مبدا. پایه و اساس شبکه های مش بیسیم سرویس گیرنده:هدف از پیکربندی و ایجاد و اجرای شبکه واقعی سرویس گیرنده , مسیر یابی است. شبکه های مش ترکیبی: این نوع سرویس گیرنده های میتوانند با ترکیب خود با شبکه های مش مجاور عملکرد خوبی را ارائه دهند وبا اتصال به کل شبکه همه ی نقاط را مسیریابی کنند.

برای مسیریابی بسته ها در سراسر شبکه ی مش در اینجا بیش از 70 طرح و نقشه ی قابل رقابت ارائه شده است.تعدادی از انها در برگیرنده‌ی موارد زیر است: DSDV : مسیریابی جهت – توالی مسافت ها - مقصد AODV: جهت های مسافت برای تقاضاهای تک کاره B.A.T.M.A.N : بهبود و اطمینان برای شبکه سازی ویژه ی موبایل PWRP : قراردادهای قابل پیش بینی برای مسیر یابی بیسیم DSR : نبع مسیریابی پویا OLSR : پیوند کیفیت مسیریابی بهینه سازی شده در قراردادها OORP : روش مسیریابی قراردادها TORA : نمودار مسیریابی فرضی سفارش داده شده

سازمان IEEE مجموعه ای را استاندارد کرده تحت نام 802.11 که برای معماری پروتکل هایی که برای شبکه سازی مش توسط ساطمان استاندارد سازی اروپا تعریف شده است.